Otomotiv, beyaz eşya, savunma ve plastik üretimi gibi pek çok sektörün temel altyapısını oluşturan kalıp üretimi, yarım milyar doları aşan dış ticaret hacmiyle stratejik önemini koruyor. Ancak artan maliyetler, finansmana erişim sorunları ve özellikle Çin kaynaklı sert rekabet, sektörün sürdürülebilirliği konusunda önemli soru işaretleri yaratıyor.
Küresel rekabet ve maliyet baskısı
Sektörde talep tarafında da yavaşlama dikkat çekiyor. 2025 yılında kalıp firmalarının doluluk oranlarının yüzde 50–60 seviyelerinde kaldığı belirtiliyor. Bu oran, üretim kapasitesinin önemli bir bölümünün atıl kaldığını gösteriyor. Benzer bir tablo Avrupa’daki kalıp üreticilerinde de görülürken, Çin’de doluluk oranlarının yılın son aylarında yüzde 40 seviyelerine kadar gerilemesi küresel ölçekte üretim fazlası riskini gündeme getiriyor. Çin’in özellikle makine sektöründe yaşadığı üretim fazlası, dolaylı olarak kalıp sektörünü de etkiliyor. Çinli firmaların farklı pazarlara daha agresif fiyatlarla yönelmesi, küresel rekabeti daha da sertleştiriyor.
2026 daha zor olabilir
Yeni proje sayısındaki azalma, hedef fiyat baskısı ve yüksek enflasyon gibi faktörler nedeniyle sektör temsilcileri 2026 yılının 2025’ten daha zorlu geçebileceğini öngörüyor. Özellikle enflasyonun üretim maliyetleri üzerindeki etkisi, uluslararası pazarlarda fiyat rekabetini daha da zorlaştırıyor.
Bölgesel bir merkez olma potansiyeli hâlâ güçlü
Sonuç olarak Türkiye kalıp sektörü, küresel rekabetin giderek sertleştiği bir dönemde önemli bir yol ayrımında bulunuyor. Sektörün geleceği, düşük maliyet rekabetinden çok teknoloji, inovasyon ve katma değerli üretime ne ölçüde geçiş yapabileceğine bağlı olacak. Bu dönüşümün başarılması halinde Türkiye’nin kalıp üretiminde bölgesel bir merkez olma potansiyeli hâlâ güçlü görünüyor.
Sevgiyle kalın…